ben kalbimin boşluğuna senin için bir saray bile yapmıştım
sen benim sarayıma ne yaptın
ben seni filizlenmen içim tohum gibi yüreğime ektim
Sen benim gülüme ne yaptın
Ne kaldı ki elimde be felek
Aldığın yetmedi mi
Ne saf bir aşkım kaldı elimde Ne de çıkarsız bir
sevgim
Çektiğim yetmedi mi
Ayaklarının altındayım bir sonbahar yaprağı gibi
Ağaç dallarından dökülür oldum
Yolumun ışığını kaybettim Yokluğunda
Bulutlu bir gün gibi mavi Gökyüzümü göstermez oldum
Seni öldürdüm içimde
Sen benim hep on yedi yaşımsın
Hala ilk aşkım ilk korkum ilk heyecanımsın
Hala en güzel derdimsin benim
En güzel şiirimsin sen
Sen benim hep on yedi yaşımsın
Özlem ne demek biliyor musunuz?
Özlem demek mavi gözlerden mahrum kalmaktır
Kasımların hüznü demektir Özlem.
İşte 10 Kasımdır tanımın özlemi
1938 Sabahı Özlemin en özüdür
Rıhtımın son gemisiydin sen
Şimdi ise karanlık ve sessizim
Sen kalbime demir atmış tek kişiydin
Şimdi ise terk edilmiş bir çaresizim
Her roman gibi bu romanda mı bitti ve aşkımız
Oysa bu romanın sonunu iyi yazmıştım
Mutlu sona yazmıştım satırlarını
Ama rüzgar aldı götürdü hepsini bütün sayfaları ve seni
Ve acılar kaldı geriye....
Sana bakmak yarınların ışığına bakmaktır
Sana bakmak çaresizliği anlamaktır
Anlamazdım senden önce mavilerin bu kadar güzel olduğunu
Çiçeklerin eşsiz renklerini
Zührenin ışığını göremezmişim aslında
Yani sana bakmak sevgilim
Sanma ki Unuttum seni sürgün bu sevda
Sanma prangalarımdan kurtuldum
Senin derdinden yenik düştüm bu gönül
Ben sensiz sanma ki mesudum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!