Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Geçmiş anılardan kalma bir hüzün
Tren gelirdi düdüğünü çalarak
Kara bir duman kaplardı mavileri
Ağır ağır yanaşırdı perona
Bütün yolcular yorgun uykulu

İçimde bir akşam çöker ansızın,
Sesi kesilir bu kimsesiz sızının.
Hesabı sorulmaz kader yazısının,
Yılların yorgunluğu vurur yüzüme.

Biz birbirimizi ölesiye sevdik,
Kader araya bir dağ ördü gitti.
Aynı sevdada biz bir ömür verdik,
Felek bizi ayrı yöne sürdü gitti.

Meyvesiz bir dal gibi
İçime düşüyorsun
Kıvılcımlar parçalanıyor
Kor ateşler içinde
Sıcak bir çatışma

Gözlerimde çağlardan kalma hüzün
Çarpıyor kalbim nedenli nedensin
Ben hiç duymamıştım karanlıkta
Gece kuşların ötüşünü

Uçurum içinde yol aldığından beri
Karardı güneşli soldu ümitler
İlkbaharda açan menekşeler yok
Vurgun gönlüm yorgun artık

İçimde bir ateş, yangınlar büyür,
Geçtiğim yollara hasretim düşer.
Gönül bir sevdada amansız yürür,
Gözümün yaşını silenim yoktur.

Asırlardır susuz çöl gibi kurak
Bölme gece mavisi düşlerimi
Bedenimde can damarıma kan
Koy başını sol göğsüme
Yarım kalmasın

Sessizlik yordu sensiz kalmaktan
Yoruldum artık peşinden koşmaktan
Bir adım gelsen bin adım sayardım
Tatlı bir söz söylesen eğer Kİ

Gönül sustu dil yoruldu
Bulanık su bak duruldu
Sevda bağı tam kuruldu
Susmak gerek bu akşam yar.