Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bugün sana bir şeyler yazıyorum
Tüm duygularımı içine katıp
Gözyaşlarımı yüreğime akıtıp
Yazıyorum köyüm köyümüz
Gitsek de gitmesek de o köy

Dörtnala koşan bulutlar
Geçiyor kıvılcım saçarak
Ateşi canımda alevlendi
Kor ateş olup sen yakmadın

Güneş doğudan değil de, kederden doğuyor artık,
Düğümlenmişiz yollara, menziller bize çok uzak.
Bütün kaldırımları yorulmuş bu koca şehirlerin,
Yüreğimiz; paslı bir tel örgünün ortasında tutsak,
Boğuluyoruz her şafak, kendi içimizin bulanık sularında.

Yağmur ile toprak olamadık
Rüzgar nereye biz oraya
Savrulduk yorulduk yordu
Bizi bu ayrılık
Çılgın tay gibi aşk

Yozgat beyi çapnoğlu zamanı
Gelmiş geçmiş en büyük hoca
Bilge adam efendi ağa
Eskimeyen dostluklar
Ölmüş bir gözün çukurunda
Bin yıl hatırı sayılırdı

Bizim yaylaların dumanı kalkmaz,
Yaza ermeyince suları akmaz.
Gurbete gidenler dönüp de bakmaz,
Bozok’un yelleri estikçe böyle.

Yok yok sana olan bu hasretim
Şarkıyla türküyle geçecek gibi
Hiç değil kalbimde ki bu sızı

Çocukça düşler kurardım
Topraktı havaydı suydu aradığım o
Özgürlüğe özgürce koşan çocuktu
Gülüşü dağ yeli yaprak dökümü
Doruklar çırılçıplak gazel şimdi
Artık harmanlanmıyor harman yerin de

Sen sağanakların baharı
Sevdim seni ölesiye
Sardım damarımda ki kana
Bir kere
Nakışladım adını aklıma

Tanrı bağışladı derken vurmuş tokatını
Ayrılığın yanıbaşına çöküp kalmışım
Ver yansın edip gelmişine geçmişine
Bir kaç kadeh atıp soramadım