Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Gözlerin buğulu bir camdı
Nar içi gülüşlerin de
Saklı korkularını buldum
Kimliği belirsiz
Kurşun yağdı üstümüze

Kaderin elinden çekip elimi,
Bıraktım rüzgâra garip gönlümü.
Harcadın uğruna benim ömrümü,
Unutursam seni yansın bu şehir,

Yaz kara kalem yaz
Boyan bitmesin
Bitmeyen özlemler boğuyor
Gönül kelamı senden yana
İçimde ki fırtınalar azıyor
Teninde yanmasaydı ellerim

Sarıçam dalında rüzgâr fısıldar,
İç Anadolu’nun zümrüt tacıdır.
Taş konaklarında tarih ışıldar,
Akdağ’ın havası dertlere ilaçtır;

Köyde çocukmuşum gibi geldi
Emeklemeyi bırakmış tatlı dilli
Koşup eylenen sokak sokak
Çığlık çığlığa kör ebe
Gelmiş geçmişini unutup

Bende bu dünyada geldim geleli
Sönük gökyüzüm ben beni bileli
Bağrım deşeledikçe inceden yeli
Acıdan sızlanan keman gibiyim

Baştan yaz kaderim yoktan var eden,
Ruhumun mülküne cemre vurulsun.
Sıyrılıp gitsin bu gamı zerk eden,
Gönlün ikliminde devran kurulsun.

Eğer yeniden gelsem dünyaya
Kusursuz olmaya çalışmazdım
Hatalarım çok daha çok olsa da
Hiç tasa etmez neşeli olurdum
Hiç olmadığım kadar mutlu

Dozer gibi ezip gitti umutları
Sığmaz oldu kabına yalnızlık
Öyle yorgun ki pişmanlıklar
Çıkmaz sokaklar ezberledi beni
Sen umuttun bense unutmuştum

(1. Bölüm)
Kapı her çalışta o geldi sandım,
Boş kalan çerçeve, ateşe yandım.
Pula satılan bir sevdaya kandım,
Yolun sonunda Hu, dilimde Hu var.