Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yanık yüreğinle bizim yöreden
Ruhum dinlesin bir türkü söyle
İçimi aydınlatan solumda yatan
Dağına taşına geçen kara kışına
İlkbahar yazına Bir türkü söyle

Dörtnala koşan bulutlar
Geçiyor kıvılcım saçarak
Ateşi canımda alevlendi
Kor ateş olup sen yakmadın

Gönlümün sarayı yıkıldı kaldı,
Ne bir tutan oldu ne soran beni.
Zamansız fırtına umudum aldı,
Yalnızlık içinde yoran var beni.

Hele bir terlesin ellerin ellerimde
Mevsimler değiştiğini göreceksin
İblis terk edecek yeri göğü
Selama duracak gök mavisi bulutlar

Yozgat beyi çapnoğlu zamanı
Gelmiş geçmiş en büyük hoca
Bilge adam efendi ağa
Eskimeyen dostluklar
Ölmüş bir gözün çukurunda
Bin yıl hatırı sayılırdı

Bizim yaylaların dumanı kalkmaz,
Yaza ermeyince suları akmaz.
Gurbete gidenler dönüp de bakmaz,
Bozok’un yelleri estikçe böyle.

Yok yok sana olan bu hasretim
Şarkıyla türküyle geçecek gibi
Hiç değil kalbimde ki bu sızı

Yağmur ile toprak olamadık
Rüzgar nereye biz oraya
Savrulduk yorulduk yordu
Bizi bu ayrılık
Çılgın tay gibi aşk

Tanrı bağışladı derken vurmuş tokatını
Ayrılığın yanıbaşına çöküp kalmışım
Ver yansın edip gelmişine geçmişine
Bir kaç kadeh atıp soramadım

Hacı Bayram Veli / manevi tadın,
Tarihin kalbinde / yazılı adın.
Eski Ankara’da / kaldı muradım,
Vazgeçilmez sevdamsın sen Ankara.