Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Tersine akan nehir gibi
Ruh yorgun gönül yorgun
Özlemler güzel vedalar özel
Karanlıga ışık tutan şafakta

Dün gece harlı ateş gibiydin
Sanki kristalleri ermiş
Sol yanın kırgın çiçek
Amansız bir sızıdan
Telleri kopmuş bir sazın

Dalında yasak bir meyve gibisin
Dokunmak isteyip dokunamadığım
Koparmak isteyip koparamadığım
Söylemeye korktuğum sırlarım
Öyle asi öyle masum saklanmış ki

Ne zaman sevmiştik biz
Zamanın durgun yüzünü
Kaç yüz yıl sonra çıktı
Kara kaplı defterin
İlk sayfasına yazılmıştı

Sevda çölünde tutuşup yanmış
Suya hasret bir gül gibisin
Denizlerde ışıl ışıl yakamoz
Damarıma kandır gülüşlerin
Sevmelerime yasla başını

Adın Dilimde Bir Yara İzidir

Bir şehri terk etmek kolaydır da,
Birinin içinden taşınmak...
İşte o imkansız.
Ben her gece pencereleri sıkıca kapatıyorum,

Öyle bir imza attın ki ömrümün orta yerine,
Ne mürekkebi kurur, ne sayfası eskir.
Zaman dediğin, senin yanında duran bir saat,
Mekan dediğin, dizinin dibinde bir huzur deryası...

Sana bakmak;

Bir odadan diğerine geçerken duyduğum o uzak yankı,
Şimdi hangi boşluğun içinde kendine yer arıyor?
Sana dair ne varsa sakladım;
Yüzünün çizgilerini, ellerinin o telaşlı halini...
Ama unuttuğum bir şey vardı:

Gurbet elden gurbet ele ses veren,
Dostun avazıdır bağrımı delen.
Şu fani dünyada murada eren,
Var mıdır a dostum, söyle kalmasın?

Bir sessizlik çöktü, diller lâl oldu,
Yaşanmamış saydık, koca bir günü.
Gidiyorsun işte, her yan kül oldu;
Gönlümün neşesi, bitti de söndü.