Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Akşama doğruydu vakit
Toplayıp düşlerimi
Vurdu yamaçlara ar beni
Aşk sadece bana özgüydü
Ne dağ dedim nede taş

Durgundur suyu sakin akar
Kızlar kayası saya bakar
Hasret özlem içimi yakar
Şimdi sılaya gitme zamanı

Usulca uzanıp gecenin karasında
Aradım çarşı pazar sokaklarda
Yasak meyve gibi yasaktın
Sanki ademle hava
Cennetle cehennem arasında

Gönül bağım talan oldu bu akşam,
Acı bir sızıdır, çöktü sineme.
Güneş küstü, ay dolandı bu akşam,
Acı bir sızıdır, çöktü sineme.

Gönül bağ evinde daldım hülyaya,
Karşımda durursun sevgilim ayna.
Gerek kalmadı hiç başka rüyaya,
Sırrımı bilirsin sevgilim ayna.

Ateş düşer sol yanıma,
Sormam artık neyine yar.
Sen karışınca kanıma,
Gönül ermez doyuna yar.

Baktığım çehrede, yabancı bir yüz,
Silinmiş hayaller, dökülmüş her iz.
Baharım erkenden, oldu sanki güz;
Sırdaşım o ayna, unutmuş beni.

Yine akşam çöktü, sular karardı,
Gönlümün bahçesi soldu, sarardı.
Gözümde bir bulut, içimde sızı,
Gençliğim gurbetin koynunda vardı.

(1. Bölüm)
Bir nefeslik ömür yandı avcumda,
Kalan tek hatıran sızı sancımda.
Yalanmış meğer o sevda yolunda,
Yeminler bozuldu, tükendi sözler.
(Nakarat)

Okul yollarında çamurlu izler,
Zihnimde canlıdır o eski güzler.
Önlüğün üstünde ak kollar gizler,
Çocukluk çağımda siyah önlüklü.