Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Olurda bir gün dönersem sana
Sağ salim bulursa dağlarında
Yaz sarmaşıkları gibi uçurumda
Sarılınca kollarımız susacağız
Konuşmadan sabahlara kadar

Kurumuş bir ağaç gibisin
Kökü toprakta çakılmış
Gövdesi kof içi boş
Dalları meyvesiz kuru
Suya hasret mevsim gibi

Ezberlemekten kendim unuttum,
Aklımı başımdan aldı bu sevda.
Gönlümün derdini seninle tuttum,
Gözümün ferini çaldı bu sevda.

Yazılan kaderi sineme basıp,
Geçtiğim yolları el gibi sanıp,
Kuru bir sevdaya ateşte yanıp,
Sevmedim kimseyi seni seveli.

Sen Kavga Şehri
Sen Sevda Şehri Ankara

Yıllar yılı doğu anadoluda ben
Göletlerde biriken sular gibi
Akışım fırat bakışım munzur

Sen kimsin, içimdeki yangını bilen,
Gözümden dökülen yaşları silen?
Karanlık gecede kapı çalmadan,
Sessizce gelip de ruhuma giren?

Aşk tanrının bir lutfu
İnsanlığa sunulan ayrıcalık
Aşk sevgiliyi düşlerken
Göğüs kafesinde çırpınan
Yavru bir serçe gibidir

Say ki
Yüzünün en aydınlık düşlerini okşadım
Bulutlardan süzülüp alnından öptüğüm
Bir akşam vakti bir iş çıkışı
Ankaranın en kalabalık meydanlarında

Bir aynadır hayat, sırrı çatlak, der,
Yorgun düşer ruhum, çıkarken engin.
Söylenmiş bir sözdür, omuzda ağır,
Uzaklaşır insan, özünden ve der.

Ne gözümde yaş var ne de inler sazım,
Yine de gönlümce severim ben seni.
Bir ezel sevdadır içimdeki sızım,
Görünmez ellerle sararım ben seni.