Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Sis çöker yollara, görünmez ova,
Kuşlar vazgeçmişse, susuzdur kova.
Boşuna açılmış eller semaya,
Duyulmaz bir çığlık, kesilir sesler.

Gönlümün bağında soldu güllerim,
Ne bir tutan kaldı, ne soran beni.
Çaresiz koynumda kaldı ellerim,
Boşuna yollarda yoran var beni.

Yıllardır aşk uğruna yananlardanım
Her güzeli kendine yar sananlardanım
Döndüm baktım mazinin en derin köşesine
Bir sevip bin pişman olanlardanım

Hiç şans tanımadı ki kaderim bana

Hasretinden yandı gönlüm, bir yudum sevgi ister,
Aşkın ile alev alan bu garip serim inler.
Bir tebessüm et de bana, bahar gelsin ömrüme,
Gül yüzünü gördüğüm an biter içimdeki dertler.

Kökü toprağa çakılı ağaç gibi
Kurumuş dalları çiçeği döktü
Başı duman duman dağlar gibi
Yaz bahar aylarım kış döndü

Bağlayamaz yollarımı bu eller
Kanadı kırık kuş uçmaz derler
Yarini gönlüne koyup göçenler
Yanan yüreklerin karı donar mı

Ya ben erken doğdum ya geç kaldın sen,
Ömür sahasında maça başladım.
Uzatma anında aklımı aldın,
Kader oyununda sona yaklaştım,
Ya ben erken doğdum ya geç kaldın sen.

Hadi al kadehi geç karşıma
Hesabını tutmadan söyleşelim
Bir zamanlar kendimi bulunmaz
Hint kumaşı sanardım
Genç delikanlı burnu havlı

Sana kavuşmanın bir vakti vardır
Ayrılık dediğin, yüreğe kordur
Özlemle beklemek inan ki zordur
Yolları vuslata açar mı dağlar.

Kavuşursan aşka ölür dediler,
Yalanmış söylenip duran kelamlar.
Vuslatı kıyamet, sonu gördüler,
Oysa cana canmış gizli selamlar.