Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Yazılan kaderi sineme basıp,
Geçtiğim yolları el gibi sanıp,
Kuru bir sevdaya ateşte yanıp,
Sevmedim kimseyi seni seveli.

Ezberlemekten kendim unuttum,
Aklımı başımdan aldı bu sevda.
Gönlümün derdini seninle tuttum,
Gözümün ferini çaldı bu sevda.

Bir nisan sabahı gibi, aydınlık ve taze,
Dudaklarında açan o gülüş, bin cana bedel.
Gözlerin kısılmış, içi gülüyor sanki,
Dünyanın tüm dertlerini unutturan bir el.

Aşk tanrının bir lutfu
İnsanlığa sunulan ayrıcalık
Aşk sevgiliyi düşlerken
Göğüs kafesinde çırpınan
Yavru bir serçe gibidir

Sen Kavga Şehri
Sen Sevda Şehri Ankara

Yıllar yılı doğu anadoluda ben
Göletlerde biriken sular gibi
Akışım fırat bakışım munzur

Sen kimsin, içimdeki yangını bilen,
Gözümden dökülen yaşları silen?
Karanlık gecede kapı çalmadan,
Sessizce gelip de ruhuma giren?

Gel adı konmamış sayfalarıma yaslan
Nakış nakış işleyim yüreğimize aşkı
Her şafak gün serilirken ovalar
Emek alın teriyle namuslansın
Çık doruklara kuşan silahını

Gönül bağım kurudu, kalmadı özüm,
Dünyada bir tek yar sevmedi gözüm.
Yolunu beklemekten yoruldu gözüm,
Aradım cihanda yok senden başka.

Gözlerin değdi de gönül divane,
Bir bakışın ile ömür bahane.
Senden gayrısı yalan, sen hakikatsin,
Sevdan bu içimde ebedi hane.

Hem Öksüz Hem Yetim

Bu senin kaçıncı yılın oldu baba
Doğru dürüst sarılamadım anama
Ne zaman çıksam başın yaylaya
Hatıranla kendimi avuturum baba