Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Senin yanakların kırmızı
Dudakların gül pembe
Gözlerin kahve karası
Gerdanın beyaz
Uzun yoldan geldim

Yüce dağlar engin ovalarda
Geçit vermeyen tüm yollarda
Büklüm büklüm çökünce hüzün
Yanar bağrın daralırsa göğsün

Coşkûnî’yim, usta dergâhtan el aldım,
Gurbet ellerinde bahardan kaldım.
Sılamın o dertli bağından gül aldım,
Yüreği bir nâra verdim de geldim.

Zeytin karasına boyandı özüm,

Geceye düşerken gözün karası,
Gönlüme vurulan bir mühür gibisin.
Kapanmaz içimde aşkın yarası,
Akan dert nehrinde bir nehir gibisin.

Farz etki uykusuz bir düştü
Hiç gelmedi hiç görmedim say
Çöl rüzgarı gibi esip geçti de
Delice sevda kor ateşti de
Dokundum elim yandı
Öptüm dilim yandı

Ellerin değmedi ki ellerime
Şahin bakışlım
Gözlerin değmedi gözlerime
Kartal gibi yükseklerde

Ben kimim, kaç aynada kırıldı suretim,
Hangi patikada kayboldu ilk adım?
Toprağın kokusunda saklı silsilem,
Yoksa göğün mavisine mi emanet?

Gönlümde açılan bu derin yara,
Lafları dökersin aklınca bana.
Aşılmaz dağlar var bak aramızda,
Ben köyüm diyorum sense Ankara.

Yazmıyor derdimi artık şu kalem,
Her bir satırında bir ah gizliyor.
Dursun artık dünya sussun bu âlem,
Yürek yorgun düştü vuslat gözlüyor.

Gözümün yaşını silsin mi eller?
Yıkıldı üstüme gurbette dağlar.
Sensiz bomboş kaldı gezdiğin bağlar,
Gönlümü harabeye bıraktın da gittin.