Mazlumu kollayan milletin yeri
Zalimin, zorbanın yanı değildir.
Coğrafya olamaz makûs kaderi
Ülkesi yolgeçen hanı değildir.
Şanını gör nice çağları aşar
Sizler bayram yaparken yas tutuyor hanemiz
Biz sınır boylarında etten duvar oluruz.
Sevdamızı anlatır gözü yaşlı annemiz
Hayatın baharında toprağa yâr oluruz.
Bu vatan atalardan en mukaddes hediye
Cenabıhak çalma diyor
Çalanların vay hâline
Kul hakkıyla gelme diyor
Gelenlerin vay hâline
Duasıdır tek silahı
İnanmazlar anlatsam şu öykümü
Yarı gece bir el böler uykumu
Boğmak ister azam bana soyka mı
Ne post söyler ne de yatak kır kaban
Dolanıyor vücudumda bir yaban
yalnızlık ne zor bilemezsin
kelimeler uçuşur havada başıboş
kulakların alışamaz anlamadığı seslere
sıcak yatağına uzanır gibi boylu boyunca
hüzünler serilir ansızın yüreğine
Yurdumun ciğerini vicdansızlar yakıyor
Heba olan kurduna kuşuna yanıyoruz.
Günden güne dımdızlak kalışına bakıyor
Çöle dönen dağına taşına yanıyoruz.
Yaylasında, düzünde; denizinde oyalan
Cümle âlem aşinadır adına
Sofraların baş tacıdır tarhana.
Asırlardır doyamadık tadına
İçen sana duacıdır tarhana.
Kış günleri biçilir mi pahası?
Sen gülünce içimde serçeler kanatlanır
Dağlardan salınarak ceylanlar suya iner
Dallarıma su yürür, heyecanım atlanır
Başıma bahar vurur, hayat bayrama döner.
Sen gülünce içimde baş kaldırır dizeler
“Neler yapmadık şu vatan için! / Kimimiz öldük; / Kimimiz nutuk söyledik. Orhan Veli Kanık”
Onlar öldüler…
Sevdâya cengâver yorma aklımı
Bilenen pala de zağlar içinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!