Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Yol geçen hanına dönen evini,
Kimlere açmışsın umrumda değil...
Kaybettin, yetmez mi bende yerini?
Nereye uçmuşsun umrumda değil...

Papatya falları açmayı bırak,
Sevmesem kapını arşınlar mıyım?
Benden fellik fellik kaçmayı bırak,
Şeytani hisleri kurşunlar mıyım?

Karanlık geceme yoldaş ol yeter,

Bir ütopyam var sevdadan yana,
Hayalim gerçeğe döner mi bilmem?
İçsem ab-ı aşkı ben kana kana,
Bendeki bu ateş söner mi bilmem?
🍁🥀🍂🥀🍁

Bu nasıl sevda ki izahatı zor,
Çantada görseler vazgeçmem senden...
Ciğerim içerden yanıyor kor kor,
Delice sevseler vazgeçmem senden...

🌹❤️🌹

Ömrüm seni sevmekle son bulacak,
Yarından, bugünden, dünden vazgeçtim...
Şu yorgun yüreğim durdu duracak,

Bugünkü sözlerin yıktı kalbimi,
Senin için inan senden vazgeçtim...
Son veda sözlerin yaktı içimi,
Bugünden, yarından dünden vazgeçtim...

Benim için kalbe şifa nimettin,

Hayattan aldığım bir dersim var ki,
Gitmek isteyene yol vereceksin.
Şu yalan dünyada bir derdim var ki,
Kuruyup kalsan da, dal vereceksin...

İçi çöplük, dışın süsleyenler var,

Dertli gönlüm, bir gün yüzü görmedi,
Ne belâlı başım varmış vesselâm...
Zâlim çıktı, o yâr beni sevmedi,
Göz üstünde kaşım varmış vesselâm...

Beni sensizliğe mahkum ettin ya,
En sevdiklerinden bulman yakındır.
Ellerin sözüyle benden gittin ya,
Duvara toslayıp durman yakındır...

Onca bedduamın öznesi oldun,

Senle işim olmaz artık,
Ar damarın hep çatlamış.
Aşkın kalbe dolmaz artık,
Gönül frenin patlamış...

Hırsa köle olmuş kalbin,