Ramazan Boran Şiirleri - Şair Ramazan Boran

Bir Anka Kuşu Yalnızlığı

...!
Bir şiirlik an kadar uzaktın
An kadar içimde! ..

ufukta örgütlü bir kararma
içimde öz suları çekilmiş yaprak donanmaları
güvertesinde sere serpe
tabutlar dolusu bir gemidir şimdi içim

kimse kalmayınca bu şehirde
renksiz bir gülümseme doğurur dudakların
yeşilden sarıya doğru yürüdüğünde


ona bakıyorsun

Her damlası bir yanıttır dilde kanayan sözcüklerin
Her rengi bir tahlildir gönül sarayında karakterin
Senin gülücüklerinde kızaran şu gül
Sana söz!
Benim en kırmızı isyanım olsun

ölmek yaşamaksa gözlerinde

...
cübbesini giyinmiş
tarifsiz bir sokağın çıkmazını öykünen
ensemde gezgin

...
Mevsimler aralanıyor
Çekip giden an giibi yaralanıyor!
...

Yavaş yavaş çekilen kan gibi

ellerim boşlukta
gözlerimde senden kalma bir çiy tufanı
ölü boşluklara çığlıklar diken-
senden sonra öğrendiler
bu el'amanı
soluğumla çatışan bu harami dumanı

suyun kokusuydu
ah bilmiyordu
ney'in felsefesiz kokusuydu


kâh

saçlarında saklı olmalı
sevda yüklü çağlayanların çağı
victoria manavgat düden ilgilendirmez seni


gizemlisin

..
göğsümüz
acımasız devlerin istirahatgahıdır
henüz bilmem kaç yaşındayken ölmüştür
akran olan baharları