Ramazan Boran Şiirleri - Şair Ramazan Boran

Ne uzun sürmüş bir akşam
Ne sancısı geldiği vakit gün doğmasın
Sabah olmasın
Ne de kanatsız bir uçurum çiçeği açmasıın
Her seferinde şapkası düşecek kara gözlü kardan adamın
Kütleler göz göze gelip aşkla terlediği vakit

...
sancılıydı
henüz doğmadığı zamanlardı kırmızının
kedeistan şehrine yine
hazanın vurduğu saatlerdeyim
payandası kırılıyor süvari bulutların

...
Şehirler
Yarın sunağı haram şehirler

Nice üryandır nice medet umdurur dünden
Simsiyah dumanlar yükselir

şehirler
yarın sunağı haram şehirler
!
nicesi üryandır nicesi medet umar dünden
simsiyah dumanlar yükselir
ufukta bembeyaz bir hayâlden

uykusu mıhlanmış deli gibiydiniz bu aralar
yakanızda eksik bir gün
en eğreti doğumlara hamile
onca derdini kiraya çıkarmış
bomboş bir şehrin hüznü yüzünüzde
sanki yuhalanmış bir suçlu gibi

yüzünde hayat belirtisi olmayan
harpten çıkmış esrik bir portreyim
ve bir kısık mevsim

sen
belki'lerin kanadını
ancak sapanıyla öldürdüğünde
bütün imgelerim kar tanelerine özendi
yarısını bile yaşayamadan hayatın

Ah herkes susarken
Havarisiz kaldı aksâda aşk
Biraz yorgun
Biraz da korkaktılar
Hıçkırıklı bir âmin gerek yeni tarihine sevdanın

henüz
çatlamamış bir nüveydi
suyun sunmadığı
toprağın kavrayamadığı
bir kün öncesiydi sessizliğin

Bu bir yer altı senfonisidir

-
Gideceğin yer geldiğin yerdir
O yüzden korkma!
-