Ramazan Boran Şiirleri - Şair Ramazan Boran

Sen giderken
_Görüşürüz_ demiştin ya hani

Alışık değilim
Sen benim bir'inci dereceden yakınımsın
Bende uzak körlüğü var

Mevsimlerden dem'bahar
Saatlerden sen suları
Ama dakikalar bir katran gibi
Işıkları boğmada

...
sancılıydı
henüz doğmadığı zamanlardı kırmızının
kederistan şehrine yine
hazanın vurduğu saatlerdeyim
payandası kırılıyor süvari bulutların

hesapsız gelen fırtına dinmiş
ama kar yağıyor korkusuyla nisanın aklına
kırağı çalmış yaslı çınarlara mı benzemiş memleketim
sanki baharı esirgenmiş gibi
şehre bir hazan kokusu sinmiş

..
Hakir bir hüznün makâmında bu şehir yiğidim
Sevimsiz şarkılar hüzzama el veriyor
...

Sünepeler nâm'usla oyun oynuyorlar masada

saçlarında saklı olmalı
sevda yüklü çağlayanların çağı
victoria manavgat düden ilgilendirmez seni


gizemlisin

..
göğsümüz
acımasız devlerin istirahatgahıdır
henüz bilmem kaç yaşındayken ölmüştür
akran olan baharları

Ah albina
Ah şeb-i Leyla'm
En Ekber nidâlarıyla uyanan
Sürgününde seher kokan sarı ezan çiçeğim!
...

Yokluğunun kırkıyla savaşıyorum
Varlığınla yıkanmak ahrete kalacak!
....
Göz kapaklarını kaldır
Küstüm çiçeği gibi boynunu bükme karşımda Ayliya
Demirden hıçkırıklarını tığla dudağımın

Gün batımlarımın doğu yakası
Boşlukta nevri dönmüş boşluğumun sepia'sı

Aymina

Tellerle çevrilmiş bir işgâlin eşiğindeydik