Öyle her gece aklıma gelmenle olmuyor
Mecbur bırakıyorsun bir şiire daha kendini
Bu son dedikçe başka bir gülüyorsun yıllar öncesinden
Başka bir ayrıntın çarpıyor beynimin duvarlarına
Ve bir “ah” ile başlıyor sana her cümlem
Özlem en zayıf anlarımda nüksediyor
Her köşede seni arıyor gözlerim
Her şiirde adın geçiyor
Bitti dedikçe bitmiyor sana söylenenler
Bir pınar akıyor seni düşündükçe gözlerimden
İnsanız ya başka türlü de geçmiyor
Bir Eylül geliyor, bir Eylül gidiyor ömrümüzden
Sen her şeyi aynı mı sanıyorsun?
Sabahın puslu havasıyla beraber geliyor yokluğun
Elimi uzattıkça kayboluyor gölgen
Dışarıda yağmur yağıyor
Bugün aylardan Eylül...
Beklemekle de geçmiyor günler
Her yeni gün, yeni bir yalnızlık doğuruyor
Yeni bir yalnızlık batıyor sessizce semalarımda
Sen her şeyi aynı mı sanıyorsun?"
Kayıt Tarihi : 23.09.2026 13:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bu şiir, takvim yapraklarının Eylül'ü gösterdiği, sabahın puslu havasına yağmurun eşlik ettiği sessiz bir anın ürünüdür. İnsanın içindeki eksikliğin zamanla geçmediğini, aksine her sonbaharda biraz daha derinleştiğini fark ettiği o geç kalmışlık hissiyatıyla döküldü mısralara. 'Öyle her gece aklıma gelmenle olmuyor' diyerek başlayan bu satırlar; kaybolan bir gölgenin ardından, yıllar öncesinden kalan o tebessümün ve bitmeyen bekleyişin kağıda yansımış halidir."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!