Benim olmadan en çok bende kalanım.
İçimin en derin yerinde kanayan yanım.
Göğsümde saklı aykırı zamanım.
Gözlerimde tükenmeyen eski bir bakışım.
Adını anmadığım en büyük yakarışım.
Kendime sustuğum, sana vardığım akşamım.
İçimde susturdukça çoğalan yanım.
Ne sana kavuşabildim, ne senden vazgeçtim.
Bir ömür kıyısında kendimi seninle heba ettim.
Gidişinin ardından çok kez eksildim.
Sen bende kaldıkça ben kendimden geçtim.
Şimdi hangi zamanı sağar senden kalanım?
Hangi sessizlik örter içimdeki isyanım?
Belki kader değildin, belki de sınavım.
Ne olursan ol hala yarım kalanım.
Kayıt Tarihi : 23.09.2026 12:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Kimi zaman ne kadar çabalarsak çabalayalım, bazı yolların sonu hep aynı hüzünde biter. Bu mısralar; bir gidişin ardından eksilenlerin, kaderle sınavın ve kalpte kalan son yankının hikayesidir."




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!