Umut Limanı Şiiri - Şevval

"Gecenin gizemli sessizliğinde bir soluk aradım. Sanki nefesimi kesen adetâ boğazıma dizilen bir yumru gibi beni hapsettiği o girdapta debelenirken uzanan bir çift el gibi tüm çaresizliklerimi çarelere döndürecekmişcesine bir umut belirdi. Kimbilir belki de geceye meftun olmuşken o çare tıpkı limana yaklaşmaya çalışan bir gemi misali beni umutlarıma, hayallerime yaklaşmaya çabalamam için bir işaret olabilirmiydi? Tüm akıl tutulmalarımın hengâmeleriyle boğuşurken beni uzak soluklu bir yarışamı hazırlıyordu? Bilmiyordum Bildiğim bir tek şey vardı Geceyi delip geçen zühre yıldızının varlığı ve parlaklığı. Umutluydum Biliyordum ki yıldızların içinde ziyasını temaşa ettiğim o güzellik bir gece tıpkı geceye benim meftun olduğum gibi o da bana meftun olacak Emindim.."