Yüzünde ilkbaharın unuttuğu bir sevinç,
Bakışların solmuş bir çocuk şarkısı
Ansızın geçtin gittin kalbimden,
Bir anlıktın, ömre sığmadın sen
Papatya, nazlı bir vedasın
Papatya, gidişine tanık kalsın
Tenimde lâl bırakma, kalbim yaraya yakın
Papatya, hep göğsümde kalacaksın…
Kayıt Tarihi : 19.06.2026 10:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
PAPATYA
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!