Ahlat'ıma Şiiri - Sibel Orhan

Serin ılık esen rüzgârınla
Cansız ışıkların altında
Yüzeme vuran esintinle
“Hoş geldin.” der gibiydin
Hoş bulduk Ahlat…
Hoş bulduk

Çeyizinde şanlı bir tarih
Toprağına işlenmiş bin bir nakışlar…
Çocuk sesinde şarkılarını söyler martılar
Mis kokulu bir buhurdanlık gibi
Sarar etrafı miski amber rengi

Harabe-i şehir
Esir ettin beni kendine
Vuslat öyküsünü,
Dinledim Selçuklu Mezar taşlarından
Bir visal gibiydi,
Akan suların ninnisi…

Saat yoktu bu iklimde,
Bir su gibi aktı zaman
Kekik dalına konmuş uğur böceği,
Gelin olmuş Süphan Dağı’na
Nazlı bir eda süzüldü gözlerinden

Gül yüzlü çocuklarına
Merhaba de benim için
Bitmeyecek baharın beyazı

Ayrılıyorum Ahlat…
Vedalaşma benimle
Bu tay bu can kuşu
Seni unutmayacak!