Papatya Şiiri - Vural Çeliker

Vural Çeliker
11

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Papatya

Rüzgarın yaprakları yakasından silkelediği bir geceydi..
Ansızın gelmiştin..
Dudaklarında kuruluk,yüzünde ince bir tebessüm vardı..
Parmak uçlarında kurumuş bir aşkın son demleri..
Ve kafanda unutamamanın kanlı matemi..
Kendini bir kenarda mı ne bulmuşsun,atılmışsın..
Falına bakılıp atılan çıplak papatya..
Elleri hala kalbinde çivili; sıksa kalbini sarılacaksın biliyorum..
Geçmişin O'nunla yaşayadursun,gözlerin özgürlükle yarışa; elinde çapası kendine liman araya..
Bırak kalbin ağlasın,aman kimse duymasın..
Ellerin yüreğinde,yüreğin O'nda, elin O'nda:
Ama ebe sensin,aşk için sütten de olsan ebe sensin..
Hadişimdi git,git ara O'nu..
Her ne kadar elleri yüreğindede olsa, yüreği senden uzakta..
Hadi git,yüreğinin sesini dinlemeden git..
Rüzgar her zaman arkanda,yağmur çatında olsun..

Vural Çeliker
Kayıt Tarihi : 27.1.2004 16:28:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Yeşim Seyman
    Yeşim Seyman

    ben de çok etkilendim yalnız merak ettiğim bişi var acaba gitti mi papatyasına??

  • Kardelenbal
    Kardelenbal

    beni en çok etkileyen adı oldu şiirin.papatyalar kardeşidir kardelenin bazense kendisi..belki..

TÜM YORUMLAR (2)