Palavra Şiiri - Sibel Orhan

Şeb-i yeldâ gibi uzar sözün,
Gör ki zîbâ lisanın yersiz toz, duman
Ey kevser sanıp içtiğim zehir,
Zühre misâli serâbın oldum hayran

Söylediğin meşkten mahrum,
Kelâmın mührü kırık bir destân
Hüsn ü aşk zannettiğim koca bir viran,
Ey ömür, hîle-i zamân!

Meyde lezzet, suda âb-ı hayat,
Lâkin sözünde yok zerre vefâ
Sâfî zannettiğim câm-ı aşk,
Olmuş bir remz-i hatâ

Zâhirin gülistân, bâtının virân,
Her gülüşün ardı hicrân-ı pinhân.
Ey kelâmdan anlamaz münafık insan,
Sus artık, bitsin bu destân.