Özvatandan Giderken Şiiri - Can H Turhan

Özvatan'dan Giderken
Yavaşça çekilir gözümden perde,
Bir hüzün çöker içime Özvatan'dan giderken.
Kızılırmak akar kendi derdinde,
Sesini bırakır içime Özvatan'dan giderken.
Kale önü ırmak kenarı yaslı bir anı,
Yemyeşil bağları, taşı, harmanı,
Gönül terk ediyor sanki bu canı,
Bedenim ayrılır Özvatan'dan giderken.
Ihlamur kekik kokusu sinmiş yollara,
Bakarım hasretle geçen yıllara,
Selam olsun kalan dostlara, kullara,
Yüreğim burkulur Özvatan'dan giderken.
Gurbetin yolları önümde uzar,
Gözümde tütüyor o şirin pazar,
Değmesin bu güzel yurda hiç nazar,
Bir parçam can çekişir Özvatan'dan giderken.
Şimdi uzaktayım, aklım sılada,
Bir yanım gurbette, bir yanım orada,
Dualar ederim her bir rekatta,
Gözyaşım sel olur Özvatan'dan giderken.