İrfan Kılınç Şiirleri - Şair İrfan Kılınç

Bir ben mi gönlüne sığmadım
Bir tek benim varlığım mı ağır geldi gönlüne
Giderken gülüşün kaldı gözlerimde
Öyle bir düşmanın olurumki senin
Avucuna sığmam
Bak ne geçeni bırakırım nede gündüzünü

Çek git artık hayatımdan
Görmesin gözlerim seni
Yemin olsun sana sözüm
Bir daha seversem seni

Yetmedimi çektirdiğin

Esir oldum gözlerine
Hüküm yedim gülüşüne
Can veriyom ölümüne
Haydi çıkta gel

Zaman durdu geçmiyor ki

Gözlerin dünya kadar güzel yaşamaya değer senin bir tek gülüşün ömre bedel..

Herkes kelebeği sever lakin
Bir günlükmüş kelebeğin aşkı sevgisi
Ben seni bir kelebeğin
ömrü kadar sevmedim ki
Ne bir mevsimlik heves, ne de bir gündü
Benim sana adadığım bu derin sevgi

Kahve rengi gözlerine iki satır şiir sığdırdım,
“Sen” diye başladım da, “biz” diyerek bitiremedim.
Bir menekşe kokusunda seni aradım,
Gözlerinin kahvesinde kayboldum, geri dönemedim.
Sabahı zor ettim, kaç sigara bitti kül tablasında?
Uykular haram oldu, adın kaldı dilimin ucunda.

SEN AŞKA DÜŞMAN MISIN
Gözlerin, sanki düşman gibi bakıyor,
Bir bakışın bin yara bırakıyor.
Sözlerin, kalbime kurşun misali,
Sevdaya küsmüş gibisin sanki.

Sen nasıl bir sevdasın ki ben sana böyle vuruldum
Adını her andigimda kalbim çarpıyor
Azıcık özlemeye kalksam hevesim kursağımda kalıyor
Gözlerini hayal etsem bütün benliğimle yok oluyorum
Sen nasıl bir sevdasın ki ben seni öyle çok seviyorum
Dilim adını anmaya korkuyor

Sevdim seni yasaktın bana
Çok uzaktan sevdim seni
Görmeden kokunu almadan
Ellerini tutmadan
Öyle çok uzaktan sevdim
Yüreğimin en güzel yerinden sevdim

Takvimin en güzel yaprağıydı,
Seni tanıdığım o ilk gün.
Zaman bir anlığına sustu,
Kalbimin bir an yerinden taştı
Güneş başka doğdu o sabah,
Rüzgâr bile fısıldadı adını.