Bana Sonbahar diyorsun
Yapraklarımı döküyorum bir bir
Bir mülteci azmine benziyor bu şehir
Bu şehirdeki yalnızlığım
Yoksun ve kimliksiz
Daha bir tok geliyor acının sesi kulağıma
Bana Eylül diyorsun
Bütün yapraklarımı döküyorum bir bir
Bir mülteci azmine benziyor bu şehir
Bu şehirdeki yalnızlığım
Yoksul ve kimliksiz
Daha kaç yol yürünmeli
Seninle varamadığımız yolların sonuna hasretle
Ve daha kaç pusula kurulmalı
Yitik akıllarda bulmak için seni
Faili meçhul diyorlar bizim gibilerine
Faili meçhul değildir aslında
Söylenemez sadece
İçimde açtığın yaranın
Delili yok ki, göstereyim
Gözümü her sabah sensiz açtığımda
Zaten dünya yok ki
Kırılmasın kimse bana
Olmasan da hep benim yanımda
Beni benden alan özlemin var ya
Şöyle seslendi Er kişi;
"Rüzgar kendisi için esmez"
Ve ekledi hatun kişi;
"Kendine açılan kolları da kırıp geçmez "
Sadece kokumdan sezebilir misin
Rüzgar ve de Güneş fısıldar mı kulağına geldiğimi
Bir başkalaşır mı gün aniden
Ben çalmadan açabilir misin kapıyı
Huzurla alabilir misin beni koynuna
"Ölmeden ölmek" diye bir şey var
Mülk-ü tene sığamamak
Kalkınca göz perdesi ortan
Gönül gözüyle bakmak diye bir şey var
Kendi ömrünün gardiyanı olabilir mi insan?
Olurmuş!
Adaletsiz yargıçların kararlarına boyun eğince!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!