Ağaç idim kesildim
Kuş idim vuruldum
Su oldum, çürüdüm yatağımda
Hava idim kirlendim
Ceylan idim avlandım
Hiçbir şey imkânsız değildi
Ve her şey bu kadar zor olmadan da olabilirdi
Fakat biz ne yaptık
Her şeyi ya gözümüzde büyüttük
Düştüm
Her seferinde kaldırdın
Akıtmak için gözyaşlarımı
Ay ışığı sandallarına atıp
Savurdun açık kıyılarında
Şimdi acısız bir ölüm gerek bana...
Ya da en acılısından.
Bir ağaç dibinde üç gün can çekişerek..
Kimsesiz...
Ancak öyle affedebilirim kendimi..
Çantada Keklik sandığınız insanları
Öyle keyfinize göre her açtığınızda
Yerinde bulamayabilirsiniz
Çünkü Keklik de bir kuştur
Belki de uçmuştur
Daha dün gibi
Zıvanadan çıkmış duyguların
Ve söz geçirilememiş heveslerin
Kör ettiği mağaralarda
Gündüzün perileri
Gecenin cinlerini sayardık
Bin dilde sevebilirdim seni
Bin mecliste kurulmuş
Bin bir türlü muhabbetle
Ve gerdanımdan süzülürken raks
Bin işveye dönüşebilirdi Aşk
Dudaklarımın kıvrımında biriken mey
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!