başkasını suçlamak kolay,
ya suçlu sensen!
insanın kendine ettiği ihanetin bir bedeli var mıdır?
Ne için büyüyoruz?
Ne için öğrenip, gelişiyoruz?
Dünyada olup biten rezillikleri daha iyi anlamak ,
Ve hiçbir şey yapamamak için mi?
Birbirleriyle bilinmeyen bir alemde,
Aynı şarkıları söyleyen iki yabancıyız belki de.
Çığlıklarımız aynıdır, özlemlerimiz aynı.
Kimi isyandan, kimi zevkten.
-Ama hep beraberiz...
uçmak istiyormuş benim sevgilim de,
bilmiyor ki tüm uçurtmalar benim yüreğimde.
tutunsa bir ipime,
uçacağız birlikte...
tükeniyoruz her gün tükendiğimizden habersiz.
yoksulluğumuzun adını bile unutur olduk.
önce hangi acıyı sarmalıyız şaşırdık.
kurtlar bile inebildiyse şehre.
sahipsizsin ülkem, yak türkülerini..
Her şey büyüyor, değişiyor ve gelişiyordu…
Rüzgâr bile estiği gibi durmuyordu.
Sonra dedim ki kendi kendime;
Ben bu hikâyenin hiç bir yerinde yokum!
Bir Kadın, bir Erkeğin erkekliğini üzerinde test edeceği bir merci değildir
Bir Erkek erkekliğini ancak başka bir Erkek üzerinde test edebilir
Kadınla sadece bir’leşir
Özlem SABA
bir şehrin tarihçesinde darbe,
ve bir tenin geçmişinde işgal varsa,
ve yokluyorsa devriyeler yerli yersiz şilepten bedenini.
o şehir yıkılıyor,
birileri bir yerlerde boşu boşuna ölüyor demektir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!