'... ah o eşsiz tablolar.
asılacak bir duvar kalmayınca,
bulamayınca kendilerine,
‘kayboldular!’
Ruhu şarkı söyleyince insanın,
Beden de ona eşlik eder...
Ve şarkı söylemek için,
Hayat denilen bu kısa sahnede,
nasıl biter bu yaz!
daha göz göze gelmemişken tan vakti,
bronz sevişmelerde yıkanmadan tenimiz.
ve düşmeden kumsala terimiz.
nasıl biter bu yaz(ı).
'...o masum,
o içten gülüşlerini de saklamak zorunda kaldı kadınlık,
ki;
tecavüze uğramasın masum bakışlar...
Beni senin şehrine bağlayan.
Sen değilsin artık, bir kabristan.
Kendinde uyumuş, kendine uyanmış.
Yaralarım hiç iyileşmedi.
Sen bende var oldukça.
her ne kadar acılarla yoğurulmuşsa da bir şairin hamuru,
daha ne kadar acı biriktirmeliyim seni anlatmaya.
nasıl bir kaplumbağa ters döndüğünde sarılırsa duaya,
bende çaresizliğimde sarılıyorum,
şiirlerimdeki sana..
Bağladım göz pınarlarımı tüm denizlere.
Akan sular gözyaşlarımdır bilesin.
Hangisinde yüzersen yüz,
Hangisinden içersen iç,
Tenine değen her damla ben olacağım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!