Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Özlem Saba

Aslan kral gözünü yumdu.
Kuzuyu kurda yem etti.
Dağdaki çakal şehre indi.
Ormanda öyle bir oyun var ki,
Sormayın...

Devamını Oku
Özlem Saba



Her şeyi yaşarım ama bir tek seni yaşayamam..
Çünkü sen yaşatırsın beni.
Güneşim, ışığım...
Çekilme göğümden..

Devamını Oku
Özlem Saba


şapka değil, dil çıkartılır bu tiplere..

-biraz dik duruş, biraz da küçümseme -
oryantalist bakışlara inat,
realist bir gülümseme...

Devamını Oku
Özlem Saba


sürgün müdür her zaman gitmeler?
insan hiç bulunduğu yerde kaskatı kesilemez mi?

bedeni oracıkta yok olup,
ruhu uzak diyarlara göç edemez mi?

Devamını Oku
Özlem Saba

bitmiş gibi değil,
ölmüş gibi bitmeli.

ölmüş gibi de yetmez!
çürümüş gibi bitmeli.
öyle bitmeli ki;

Devamını Oku
Özlem Saba

İnanmadıklarıyla bahşedecek gücü kalmayınca
Tüm inanmadıklarına inanmış gibi mi yapmalı insan?
Oynamalı mı oyunu
Oyunbaz mı olmalı

Onlar sadece güzel diyorlar bana

Devamını Oku
Özlem Saba

sen,
kaldırımların berduş adamı!
daha o gün anlamıştım,
uyuşmazlığımızı.

sen rakı seviyordun,

Devamını Oku
Özlem Saba

güzel insanları özledim!
gönül ehli insanları,
aydınlık insanları.

-hepsi birden nereye kayboldular?

Devamını Oku
Özlem Saba

üzgün bir postalın size anlatacakları var;
hep aynı kırmızı hatta yürümüş,
aynı yolarda tekrar tekrar yenilmiş!

yorgun savaşlardan dönmüş…

Devamını Oku
Özlem Saba


'... ah o eşsiz tablolar.
asılacak bir duvar kalmayınca,
bulamayınca kendilerine,
‘kayboldular!’

Devamını Oku