Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Vurdular beni
En hassas yerlerimden vurdular

İnsanlığımdan, inanmışlığımdan vurdular beni

Özlem SABA

Akşam bitti bitti bitecek
Yaklaşmakta soluksuz gece

En mahrem düşlerini koynuna alıp
Hayaller ülkesinde gezinirken elleri
Uzaklarda biri var, seni özleyen

Beni geç
En çok
Kendine ihanet ettin sen

Yanlış odalarda
Yanlış adalarda dolaştı ayakların

Bu dünya benim dünyam,
Bu hayat benim mi?

Bu şehir benim şehrim,
Bu ev benim mi?

Sistemde rastlantı diye bir şey yoktur.
Öyle olsa, hiçbir rastlantı bu kadar muhteşem olamazdı.

Düşünün bir
Hayatlarımıza giren kim kendi oluşumuza ayna olmadan öylesine çekip gitmiştir ki.

Diyorlar ki O’na
Sen daha çocuksun
Nereden bileceksin ki
Yakıcı Eylül’leri

Dedi ki onlara

Ne çok yalanlar söyledik yarının çocuklarına
Kuru bir gürültüden başka bir şey bırakmadık onlara
Zaten yalan olan hayatlarımızda
Yalandan kim ölmüş ki
Bir yalan da siz söyleyin bana

Hani diyorum ki ben
Bana yalan söylesen

'tek bir şey' söylesen

Yalan olduğunu bile bile

Akıl zekâyı dizginler, zekâ hayatı kolaylaştırır

Zeki Kadınlar yalan söylemezler
Sadece hayal kurar ve bunu hiç yalandan saymazlar

Kader denilenin 'sürekli (istikrarlı) hayali kurulan şeylerin' hakikate dönüşmüş hali odluğunu tecrübe etmişlerdir

Dibine kadar teklik
Herkesin kaldıramayacağı
Kaliteli bir kazanımdır

Kendinde kendini arayan, bulan
Suyunu kendi özünden üretmiş