Özlem Çay Şiirleri - Şair Özlem Çay

...saman sarısı sayfalarda ruhum..
ruhum, soluk sarı rengin yeşile döndüğü trafik ışıklarından geçen amerikan bir dolmuşun
arka camında..
elimde sıkı sıkıya tuttuğum; kehribar kese kağıdına doldurulmuş leblebi tozunun, burnuma değil de gözüme kaçması gibi sisli bir bulut ardında bakışlarım..hareketli telaşların başkenti tahtakaleye uzanıyor ayaklarım..
...mahşer dedikleri kalabalık burası mıydı acaba?
her sokakta patiskalar, tüller, kap kacak, ,giysiler, bavullar... tüm dünyaya yetecek bi dolu eşya...yüzler hep bi heyecan hep bi tebessüm..

efkâr'a dilimiz varmamış
melânkoli demişiz,
iç çekişlerimizin
tutamadığımız ağırlığına,
kara safra olduğunu bilmeden.
katran kaynatmışız da

kıvrılan yolların
dolambaçları ile değil,
saklanması mümkün olmayan
mavi tebessümlerle baktınız da
biz mi kıstık yüreğin sesini?
mor yamaçlarda

temmuzun sonu,
gecenin, sehere kavuştuğu vakitti..
bir üveyik kuşunun
kanadında yüreğim,
gülüşünün kıyısından
geçiyordum..geçtim

kalabalıklar' dedim,
yalnızlık senfonisinin
tiradlara bölünüp,
ortalığa saçılması.
kısıtlı gökyüzünden kalmış
kesik soluklar.

gel seninle yaprak dökelim,
bir son bahar meydanına.
toprağın kadife tenine,
tütün sarısından sızan
devrimci gülüşler düşürelim..

ait değiliz,
dudağımıza ansızın takılan ıslığa,
bu esen rüzgara aldanan
babamın sesi değil
dağılan silik gençliğin
kırıntısı bu havalanan..

bakıp giderken ben
önümde akıp giden zamana,
batıp geçiyordu an
dokunmadığım uzaklar da..
tutuk kalmış ahvâli

susup,vedaya yeltenmeden
çekip gidiyorum
eminönünden bir vapur kalkıyor.
martıların çığlığında
üsküdarı dolu vuruyor.
gök yarılıyor orta yerinden

bak işte kuşlar da gidiyor,
ruhum da sakladığım
birkaç mor sümbülü de alıp gidiyorlar..

ıslanmaya hazır renkleri
usulca süzerek üstümüze,