Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

orman kuytusu
uyur maral uyur su
bu ne uykusu
kristal kahkahada

önde şıngırdar

boşuna bir sayfadır
yokuşuna yukarda
coşana bir tayfadır
ne işin vardı karda

içkide kadında var

yalanlar savruluyordu
her biri başka yerlere
uçuşuyordu
boşluğa

kalanlar kavruluyordu

geceler ıssız
yarasalar uçuşur
yıldızlar ışır
yeni gelmiştim duyup

nereye gittin

yüreği sımsıcacık
gözlerine gülüşüz
yitirdiği oyuncak
güzlerine ölüşüz

açıl kırda koşarak

böğrü kanayan kız çocuğun olayım
payıma düşen acı olsa dolayım
gecenin yası yanar yara anlatır
hicran kanadı çırpınışa molayım

menderes olsa ağzına kadar dolsa

diyebiliyorsam dilimde sözcüklere bu benimdir diye
gam yemem bundan kelli
gülenim varsa kınalansın
Türkçem dışında bilerek dersem
hay dilini eşek arısı soksun de

acım sevdaya karışırken
sırtıma yük değil
düşten gerçeğe düşerken
çok büyük değil
akan sulara erişirken
dal deynek değil

bu acıyla yaşar dediğim gibi
sol vurup sağınla düşüresiye
zehir olur bilir yediğim gibi
yol durup dağınla üşüresiye

yokuşu ağarken nasıl önerim

bozuna bulandığın
sırada bekliyorken
karanlığa yandığın
arada tekliyorken

kördüğüme inmişin