Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kanadı kanamış serçem
kalanlara duymaz mısın
dökülmüş önüne perçem
yalanlara doymaz mısın

yalnızlık öteden morluk

kamışı uzamış göl
mekelerin benekli
kanışı uzanmış gül
meleklerin çenekli

denizsiz bir yerdesin

incecik çiselenir
kara tren geçince
gelinciğe seslenir
gül baharı seçince

sırıtır durur kadın

bulutlar yelden kaçarak
boşalır göz yaşlarıyla
üstümüze damla damla
herkes bir yol bulurda
kalırım orta yerde ıpıslak

katline ferman
için kırılır elem
alnın yazgısı

0405106denizli

*******************'İbrahim Çamalan'a'

vardiyadan yeni çıktın hadi yorgunsun git yat
bekleyenin boşa beklemesin haketmişsin uykuyu
yat dinlen vaktinde

güneş doğayı hüzünle öperken
düşlerim tap tazeydi
yaprakları düşüyordu
yaş gözlerimdeyken

üşüyen kuşlar korosu

yosunun kokusuna
yıldızların altından
yanı başında suna
kalkabilse altından

ne zamanı gelirdi

girne bahçede
çiçeğiyle yanyana
portakal limon
al alabildiğince

kuzey kıbrısta

kaldırımlarda kimse yok
ağaçlarda kuş yuvaları
cıvıl cıvıl sabah korosu
gülümsedim ne güzeldi

serçelerin yalnızlığında