Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yığınla düşüm sardı yüce dağın başına
bulut oldu savruldu özgürlüğüne doğru
alnıma ter basardı gurbet elden taşına
umut oldu kavruldu özgürlüğüne doğru

yıllarca ne aradın yaşanmadan özlemi

alacalı kız
dalından koparılmış
nar gibi kiraz

duvarı sarıp
kelepirden özgürlük
kelepçelenip

çok geç olmadan
pamuk bulutlar uçar

özledim öyle
yağmur olsam yüreğe
kucak dolusu
sağanaklaşsam yağsam

deniz ötesi

akşam sefası
sabahına çıkıp gel
sormadan hemi

çat kapı de gel
çöz yellerin ipini

özlediğim gelir saklıma önce
uzağımda sıla yakanım olur
gözlediğimledir aklıma günce
tozağımda ela bakanım olur

kendime özüme nasıl kıyarım

yıllardır
sevi yolunda
zehir soludum
balı özledim

tuttuğum dal

özlenmez mi hiç
hemi de daha da çok
bir kalemden geç
ama umarı da yok
saplandığı yere ok

seni de bulur
gözünden ıramadan
sen gülümsedin
sözünü yoramadan

tam da rayına

akşam üstünde
oynasam sokaklarda
kırlangıç görsem