Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

neye benzerdi sevda
gönül kuşunun yeli
yüreğinde ki gayda
gönüldeşin bir deli

çöllerde kaynayan su

ne yangınları tanık
çıngılara korkarak
külüne gülden anık
korunağa sarkarak

volkanlarına dağdı

diline doladığın
neydi alıp götüre
yeline uladığın
neydi dalıp getire

durduk yere gidişi

yüzünü sıyırmış gök
kara deliğinden dök
ne versen doyacak mı
gel bari tepeme çök

sokağın en kirlisi

şiir dostu İsmail Gül'e yorum

beni sorarsan
bilmiyorum nerdeyim
bir içerde bir dışarıdayım
mutluluğa bir soluk yakındayım

gidince göçü
kırlangıcın ardından
yalnıza düştüm

aylar yıl geçer
özledim kırlangıcı

dünya gerçek yaşadın
yalanı nerededir
çepe çevre kuşadın
kolanı nerededir

güzelliklere bayıl

adına siftah
doğumla başlatılır
ağladığında
hangi adam içinden
gözyaşlarının
ıslandığında dağlar

güz gelmeden haziranda doyduk yağmura
kurudu birden ıslak toprak
çöl oldu temmuzunda
yürek yangını gibi ortalık

sevecenliği unutulmuş

ne oyundur oynanan
kevgire döndürüldün
yoksa bile kaynanan
lahanamsı dürüldün

komşuya vazgeç denir