Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nice ucuza satılmışların yanı
varlığında mı daha çok soluyorum

tanrım bağışla mutsuzluğum unuttum
duydum dalında yaprağa soluğunum

gülü sevince
çokça zaman geçmede
ten diken izi
saçağı yüreğinde

ben toprağınım

boşluğuna savrulan sözcüklerden yükleyin
kaygılardan korkudan arınmış bir umuda
yaygılarda kavrulan sarınmış kor tamuda
dualar düşürmeden köz sözler sayıklayın

esintiler sarsacak zambaklar kokusunda

gül dalına bülbüle
dibinde keşleterek
kokuda çeker güle
yanına taşlatarak

bir köşede ninniler

gülücüğüne pas geçme
aydınlıktan yanan isen
kitap dolusu kin seçme
sevgilinden canan isen

el çeneni tutsun düşün

ummadık anda
umulmadık çıkışın
esinti yanda
yumulmadık bakışın

hüzne dolunca

gözlerinde okyanus bereketi renklenmiş
sımsıcacık yüreğin volkanın ateşinden
donar tereyağıdır buzuldur sözlerinde
ateş inden çıkarsa dağlarına korkulur

yangın alevindendir yüreğin taş kesiği

yan bakışlarında eridim
coşkularım çağladığında
düşten düşe daldım sanki
yalnızlığa sımsıkı sarıldım

günyüzü gösterdin süremce

gözlerinde tüten hüzün
yalınayak yokuş yukarı
dudağında es bakışında sessizlik
sırça kırığı gibi paramparça

gecenin ayazında

gözlerine aşina tutkunun olduğuma
acısına em olsam çıdamında bağcığı
enginleri aşarız kandırırsam dağcığı
sözlerine aşındı sonrası bulduğuma

sevgini esirgeme suya sabuna dokun