Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yitirmediğin umut sarılmalıyız gitme
uzakta değil sana bir çağırımlığına
gönün günle kararı çifte sırımlığına
mutluluk delisiyim öteleyince itme

gözlerine aydınlık tinine erinç dola

şaşarım yolsuzun yol gidişine
kurala bağı yok doğru bildiğin
taşarım kolsuzun bol didişine
durala çağı yok doğru bildiğin

ağır basan yanı cebine midir

elim duada
dilim yakarırken tin
yağmur niyeti

yanarken güneş
ısı gıdamız doldu

yel yalazlanıp
yalıyor yüzümü
beklediğim yerdeyim
geldiğin yok

gel artık

ilmelisin sana çektiğimde
kuşun kanadına havaya dokunuşunda
bilmelisin gözlerine
esen fırtınanın birdenbire dinişini

silmelisin çığlığı yutan geceden

kime göründün bilmem
güzelliğin diyen mi var
dağ yelinde
okşandığın kadar

neye büründün bilmem

dudağının payına
incecik yelin eser
öz bağının sayına
inecek selin keser

kimi kime dumduma

sabahtan akşama dek yaşanıyorken hayat
kaç parçadan bölündü dünü günü yarında
dahasın yaşamadan şafaktan sökülür tan
kârında nedametin savurganlık yarından

yaslı günümde sorma yalnızlığıma daldım

izi kalınca
kıyısından uzanır
gize salınca
yokluğuna kazanır

bağlıydı ipe

kör yalnızlığa koymadan
eser ayazında boran fırtına
salkım söğüt dalından
salınan bir sevi askısında
koptu kopacak dalından