Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

erki ele alan güce doluyor
sözü özde olsa değişinedir
ağzını suyunu uca salıyor
özü özde olsa yağışınadır

evindeki işi tutarsa çarşı

kanıksamışsa
içer suyu beğenmez
atasında bul
seçer soyu beğenmez

ekin yolmamış

şakayığına bakınca
sevi dilinde yakmalı
su kayığına sakınca
sevgi ilinde bakmalı

sonundan ayak izine

evet özlüyorum onu
yelli yelsiz kaç akşam üstü
uçuşur gülüşün alkol gibi
gül kokulu tayda

kır kahvesinde soğukladığım anı

dalgaların savurduğu anı
unutabilir miyim
boyuma yakın dalga aşacak sandım
yatınca götürdü kıyıya doğru
oyun gibiydi

oynama benimle felek
bahçende güle açarken
duvardan astığım elek
iteğim tülden saçarken

umuduma boz bulanır

oynanan oysun
yazıldı oynanmasın
aç kalan doyun
bal badem banmasın

konuşur eli

yas
tutma
ne olur
kelebeği
uçur sabaha
baharın dalından

kime demez ki
alkım yedi renginde
suyu içinde

güneşin rengi
su kütlesinden yansır

göl suyu kokardı üstü başı
ördekler kanat açınca
tanımaya çalışırdık
hangisi boz
hangisi yeşilbaşlı göveldi
kılkuyruğu karabatağı angudu