Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözlerinde gülüşü yitirmeden duruca
bakışında ay doğar ışığında parlayan
ağız tadında balı bitirmeden kuruca
yakışında kor ateş aşığında harlayan

hüma kuşu gecede yüreğine seslenir

yelin gideceği yok şehirden
gece bekçisi bu gece
kapıdan çıkmaya korkuyorum
bugece uzunca oturacağım

geleceğin de yok

gözlerinde kayboldu
sevdadan çektiklerin
benliğin sende buldu
sevdadan ektiklerin

hüzün kokardı aksa

gül kurusu gözleri
küpelenir kulaklarda
yüreğe çarpar
kar taneleri yumuşaklığında
ışıltıyla eriyiverir

güze başladı sanrım
gözlerine bir damla
esirgeseydin tanrım
sözlerine bir cümle

gülde kaldı aklımız

gözlerinde çağrıya
ne yanıt vermeliyim
doğrusundan eğriye
güzelce germeliyim

adın yüreğimdedir

allığında tan sessizliğinde yol
akasyalar açarken
kokularını saçarken
yalnızlığımın farkındayım
tutsak mıyım tutku muyum elinde
yüreği liğmelenmiş

üşüyorken
aklına
sevdikleri düşüyor

kınalı saçı elleri
tespihi de

gözlerinde anlamsız
bir bakışlık salınım
geldi geçti selamsız
bir yakışlık dalınım

çevreledin kızıl tan

özlem çekerken
name salıp gül gönder
ey sevdiceğim
saçlarından tel gönder

nazenin boyun