Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sana yönelen adım
ıradıkça coşarım
siftah sunulan tadım
aradıkça yaşarım

yıldızdan ışık alıp

gurbetin yolu iniş
balataları yakar
soğuk ve acımasız
azgın sellerle akar

yolunda durulur mu

gurbette ağladın mı
göz yaşını silmeden
derdinle dağladın mı
umarını bilmeden

yaban elde kalınca

gözgöz oldu sevdam
delik deşik dünyada
ayak oldu ayaklandı
insandan insana koştu

bazen kendine küstüm

bulutların altında
köze çevrindin gurbet
dumanın tütsün emi
göze büründün gurbet

gam yükü yükleyince

hafta sonu gelirdi
dördü gözle belirdi
gurbet dediğin nedir
tepip başta delirdi

ankaraya gittim de

esrik bir anda
döner gelince hüzün
ilk başlamışken
ayazda kalır sözün

özlem umuda

hüzünle bulanınca ilmiğinde yüreği
ağrısından ağırca ağrılar başındadır
sağrısından eğrice eğriler aşındadır
sözünde dolanınca ritmiğine küreği

heybesine dolunay evrenin bilgisine

gül tenine kokusu
kazınmış söze usu
güvercin pırpırına
sızladığın doğrusu

kenti pis kokusuna

güvercinden tutkun çocuk
kavrulmuş soğan pembesi
sırtındandır kalın gocuk
savrulmuş doğan kömbesi

düş kaçkını sevdada var