Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hiçi hiçe giden yol
dalınca gider misin
güneşin üstüne ol
çalınca öder misin

inadın gereği yok

ayazında fesleğen
hıçkırınca ağladı
o yazında yeleğen
hıçkırınca dağladı

geceye düşe hüzün

cibrenin içindesin
karasinek vızıldar
tatlı kokan dedesin
yüreğinde cızıldar

narçiçeği açınca

hiç kaybı yoksa
korkutmayın boş ile
yirmisinde mi
ürkütmeyin taş ile

ağlar korkar mı

hüzün dolu gecede
işindeyim özlemin
duygu taşar acıda
dışındayım özlemin

ak karlı dağ başıyım

döndün hüzün
elinde kaldın karaca inceden isteksiz
seni kimseye senin gibi anlatmayacak
mendil gibi yanında kalacak

dündün hüzün

hüzün düşünce
kavurur yürekleri
dal kalkışarak
savurur bulutları

şebnem damlası

hüzün düşünce
akşam rengi zifiri
ay pencereden
ışıyınca safiri

saksı düşünce

kuraktı bahar
dönencesi ayrılık
iki yanı har
gönlündedir sayrılık*

düşü buz keser

yorgun dudaklar
bal olmuş hecelenmiş
sevdalı yürek
lal olmuş gecelenmiş

gönül ağacı