Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bağa ve bağlaçlara
silindiği bir yerden
sevmeyenin açlara
kalındığı seherden
göz
tanır

yaşamağa duyduğun
sevince onur duysam
yüreğinde koyduğun
devince derip uysam

karanlıklarından geç

olana yalnızım
olanaksızlığına
astığım hüzünlerimde
sevincimi unuttum

üzülürken sensizliğe

zorlandığın akşamına
sevincinde tanıştığın
damlandığın yaşamına
sevincinde danıştığın

yabancı taş kaya dibin

sevilmez mi dilimiz
çağladıkça durulur
serilmez mi gülümüz
dağladıkça burulur

tek sözcüğe yükledi

sevgide ar
seveni arka
sevileni arkadaş
sapan taşında kuş

kuş çatalına uymuş

yorgunluğunda
sözcüklerin hecesi
yalnızlığı da
iklim ötesi kalan

zümrüdü anka

adam adama
adam gibi seslenseydi
kurulukları ıslanırdı
sevilerle coşardı

göz göze

umanı geri çevirdin
sevile hakkını göre
sevene seri evirdin
sevile hakkını göre

derdine derdini çaldı

sevinin rengi
tutamadım avuçla
tutar ahengi
eş ayarda havuçla

yönünü bilmem