Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nedense umarsızım
yokluğunla sürdükçe
artıp artacak sızım
karanlığın dürdükçe
yanıyor sancılarınla
dokunduğu yerler mosmor

baharda nar çiçeği şafağa
değdin gözlerimde
düşümde sevincim

gülüşünde tomurcuk
pırtladı pırtlayacak

düşümde yaşıyorum seni
gün doğuşuna dek
uykum kaçtı uyu artık kolaysa
göz göze gelinceye
can suyu gülüşün
dudağında öpücük

düşümde yıldız topu
fırlattım yıldızlandı
düşündü soyu sopu
bacanak baldızlandı

aç bildiğin insan tok

düşündüğüm ne
karaman koyunu mu
esrik aynada
aranan oyunu mu

derdine derman

zorluk çoğaldıkça çekebildiğim
sevdasına kara düşünce görür
korluk yoğaldıkça dökebildiğim
gönlündeki yara düşünce görür

özlemine yandın ayla yıl geçti

düşünce öze
köz üstüne külünde
süremler gelir
sırtı mavi yelinde

dilim varmaz mı

düşünde ağırlığı
ezileceğin duydu
uğultun sağırlığı
sezileceğin uydu

ökü yoğdu öksüze

özleminde dola güneşin bata
düşünse olmuyor aramıyorum
gözleminde yola tanışın hata
düşünse olmuyor yaramıyorum

taşın arasından kara kışında

yalnızlığımdaysam da
düşünürüm durmadan
yalnızlığa kaysam da
düşünürüm durmadan

tutuşunca ellerde