Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

seni kimler üzdüyse
haklayamam mı sandın
yanağında al gamze
koklayamam mı sandın

bir bilsem ereğini

ne yangınları tanık
çıngılara korkarak
külüne gülden anık
korunağa sarkarak

volkanlarına dağdı

diline doladığın
neydi alıp götüre
yeline uladığın
neydi dalıp getire

durduk yere gidişi

yüzünü sıyırmış gök
kara deliğinden dök
ne versen doyacak mı
gel bari tepeme çök

sokağın en kirlisi

iki araç Köln’den Paris’e
düşürmüş akışını Belçika yolunda
kara toprağı kar görmemiş daha
anam babam özler mi
oğlunu gelinini torunlarını
Nippes’in bir dar sokağında

neye benzerdi sevda
gönül kuşunun yeli
yüreğinde ki gayda
gönüldeşin bir deli

çöllerde kaynayan su

neye yarar olsa ar
arsızlığına çoksan
açılmazına mı dar
darsızlığına oksan

bakıversem aniden

altı ıslanmış
neyi bulursan çocuk
bir şey demeden

haykırışta ses
tutkunluğu delice

tıfıl döneminde emekler iken
neyi geldi gördü garip başına
söyleşi deminde yemekler iken
neyi geldi gördü garip başına

gülücüğün gölgesine
nice düşe yatacağım
sımsıcacık nefesine
imdi stres atacağım

dudağına olmalıyım