Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

özleminle geldik sana
büyüledin gönülleri
otuz üç yıl önceden bu yıla
dağlar dumanında
deniz yorganında kıpırtısız

kırık ayaklı masa
umarsız yar olmasa
kırık şişe çalmasa
170212denizli

kırılgan şafak
ayazını kusunca
büyüdü şiir
masum çocuk elinde

ağzı kokuyor

kırılgan yüreğine sesin olabilseydi
geçileni dinlesen damıtırdın özüne
deli dolu anıda akmazdınız sözüne
avucuna terine hüzün dolabilseydi

korkularını unut yarının güneşiyle

sabahla bir döküldü
karanlığın gözleri
ciğerleri söküldü
kaybolunca izleri

senimledi gariban

kırılıyoruz açlıktan
çekirge sürüleri dalmış tarlaya
serçe yuvaları bozulmuş
gülücüklerin altı oyuk
dere yolunda mıyız

ışık kırdı
kaşığımı bardakta
neylerim şimdi

dağlar mısın oturup
hıçkırarak aklında
yokluğumu götürüp
neler kalır saklında

gözlerine düşersem

o
anda
içimde
ıpıslağım
küstüm sizlere
karanlıktayım say

yüreğimde burkuldu
sancı sardı ki sorma
sinsilendi sokuldu
acı sordu ki sorma