Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevdalar dokulu dilinde tüter
ah çekenler ağlar söyleyeni de
güllerde kokunca bülbülü öter
menekşeli bağlar inleyeni de

umarsızlığından vuslatı bekle

değerinle erdemle
şiir dilinden söyle
eğerinle bir demle
şiir dilinden söyle

sal yatağına suyu

şiire giden yolda
sırçalı dizeler var
gölgesindeki dulda
fırçalı gözeler dar

yarım yamalak yanı

sahi seni ne zaman sevdim
yan yana geldik mi
el ele miydik biz
şimdi nerdeyiz
sen orda
ben burada

sinesinde açan gül
elinde ipek mendil
hanesine saçan kül
gecesinde is kandil

çoğun sevmiş ne az

gözlerini bana versen
suskunluğunda kalsan
bırak ırmağın ötesine
sessizliğin ışığına
taşısan sevincimi

seviyorsan coşarsın
sümbüle neylersiniz
süremlerde koşarsın
güle can peylersiniz

sevgisi doğan güneş

sevmek acıysa
tadı damakta olan
sevdası mıdır

düşünde görür
belli belirsiz bulut

o el senindi
nereye saklamıştın
bu el benimdi
neden yasaklamıştın

boyun uzamış

gözün açıp kapasa
değecek yaşamaya
yönelme kire pasa
değecek yaşamaya

güneşin öper sevin