Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

son süremlerde
yüreğinde tutsaktım
hep sende kaldım
yalnız topal aksaktım

senden gayrisi

yalnızım ortada sibek gibi
seviyorum deli dibek gibi
gelen vuruyor geçenlerde

ıslanıyor ışığım
ıslanıyorum ay ışığında

ağrır aksağından an
kendine derdine yan
mayasız kaldığınca
gölgesi bulunmayan

buluttan alır toprak

ne yapıyoruz
hiç bir şey
ne yapıyorlar
her şey
yoluyorlar
soluyorlar

neden gerçeği söyler
diline yapışınca
balık sularda çiler
seline kapışınca

dalgada süzül güzel

sabahın seheri yormada kaya
yola düşüp gelen uzun uzadıya
bitecekse yolun durmada yaya
dola şaşıp gelen uzun uzadıya

sevda süremine hazanla gören

gelir mi gelir
çat kapıyı da bilir
peşinde gölge
önünde durabilir

sessiz sedasız

iki yakan bir araya
gelir mi sandın aldandın
düşme anında oraya
gelir mi sandın aldandın

acıya kenetlenmişiz

gece sabahına bir hayli uzak
pencereden öte boşa bakındı
gökyüzü evreni ayınla tozak
söğütlük tepesi taşa sakındı

gözü kırpışına yıldızlarda al

sıcakların ardından
ömür geçti güz geldi
ne soracak yarından
pıtrak geçti saz geldi

ardıç söndü sarıya