Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güzü yaşarken
hüzünlenirim
hazan çöker içime
duyamam güneşi

bulutlanır günlerin çoğu

aynı yerden al beni
karanlıktan gözleri
unut mor düşleyeni
aklım almaz sözleri

poyraz solurdu güne

ayrılığa kurulduğum
can alıcı bakışından
sayrılığa burulduğum
süremleri yakışından

tutunduğum dalınası

tikeyle verdiğin
nokta dönmüyor geriye
zaman arızasında

öldüm pahasına
zorlanıyoruz öylesine

ne yapmamıştır
kurtuluşumuz için
daha ne yapsın

sürem devrilir
sevdaların uğruna
güne çevrilir
gider mi hiç ağrına
ateş tutar bağrına

güzün üzerine sus
ne yetişir şimdilik
yarasında sındılık
sarısı güle mahsus

için titrerken ağla

o zaman kocaman bir dünyaydı
bizi saran kucaklayan ana gibiydi
küçülmemiydi gözümüzde
bizim sesimize renk verirdi doğa

o zaman kocaman bir dünyaydı

yağmurlar yağdı
sabaha dek sokağa
elime değdi
elin koydu şakağa

havuz suyunda

unutulacak mıdır nemindeki kokusu
koparılmış bağına ökseliğinden ayrı
dalınca sonrasına özü mü tutulacak
hayrı diline midir kimine dokunacak

ışığından tükenir zamansıza üzülüp