Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşayan umar
yeşil yapraklar gibi
yelkenleri yel

beli bükülmüş
ağaç benimle birlik

uyaklı konuşana
sızılarla ağladım
ayaklı konu şana
dizelerle dağladım

var olanı sonunda

karanlık düşer
ilk akşamdan dağa
ay görünemez
gür ormanın içinde

korkular düşer

gecede seller akar
uykusundaydı dünya
kör gözlere mi bakar
uykusundaydı dünya

uyur uyanmaz kadın
düşlerin coşkusunda
yalnızlıktan muradın
düşerim kuşkusunda
kuz
yanı

iyilik yapan korka
ardını sürer kürke
sevmeyene acımam
sevenlerinden ürke

bire dost söyledin söz

kaç sürem geçti
beklediğimden yana
bilebilirsen
üzerinden baharla

kaldır başını

Iraklara daldığın an
Özlem dökülür içime
Kuş çırpınışında yüreğim
Gözlerim nemlenir
En gizemli bucağında
Gözyaşlarım sıcacık acır

ıslanır oy sokağı
bağırışından deli
sislenirse şakağı
çağırışından veli

tepe gerisinde sis

doruğundasın şimdi
kalmasın ilmesizliği
koruğunda sin imdi
dalmasın ilmesizliği

kibrit çöpü alazın