Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tutar elimi
karanlığa diz çöker
keser yelimi
yüreğime söz eker
bayrama canım çeker

gizeminde kapının deliği
ne gördü ne dereceydi
duyduğu neydi
gölgesi yalayıp geçerken yerin

ışık yanı söndüğünce aldığın ileti

canı saran damarın
başkaca mı kofrası
ensede ki şamarın
başkaca mı tafrası

alnın terinden yene

öylece baksa
ki gözlerinde sevda
akar içine
gözünde başka göz yok

şiirler aksa

tersine akan
ırmaklarda mı yunsam
ırmağa inat

yıldızlarla gür
geceleri parlayan

bereketin dolunca yağmura güle doğa
şehirlerin kirini götürür temizler gör
sessizliğin içinden kıpırdar hareketin
ör kapkaranlığına sırra kadem basınca

kızardıkça gözlerin öfkesinde kabarır

gün gitti gider hemen
rampaya sardı yolum
ay mı doğar yerinden
karardı sağım solum
azemim geçti mi gizemim
tükendi mi erkenden

kara toprağa
nasır bağlayan eli
güller kondurur

yüksekçe bir yerdeydi
her yerden gören tepe
gönlümde göklerdeydi
evler yönünden küpe

bulutlar değer geçer

güzü yaşarken
hüzünlenirim
hazan çöker içime
duyamam güneşi

bulutlanır günlerin çoğu